کارمن

باستان‌شناسی که در اندلس سفر می‌کند با راهزنی تحت تعقیب به نام دون خوزه آشنا می‌شود و سپس با زنی کولی که در قرطبه فال می‌گیرد. چند ماه بعد، دون خوزه را در زندان و در آستانهٔ اعدام بازمی‌یابد و اعترافاتش را می‌شنود. خوزه، که سرجوخه‌ای امیدوار به ترفیع بود، از آشنایی‌اش با کارمن، فرارش از ارتش و زندگی قاچاقچی‌گری‌ای که کارمن او را به آن کشاند سخن می‌گوید. این داستان بلند به حسادت، به آزادی‌ای که کارمن به هیچ‌کس واگذار نمی‌کند و به نگاه مسافر دانشمند به کولی‌های اسپانیا می‌پردازد. مریمه این روایت را در دل پژوهشی عالمانه جای می‌دهد که سردی آن را دوچندان می‌کند.