دن کیشوت

نجیب‌زاده‌ای از لامانچا آن‌قدر رمان شوالیه‌ای خوانده که با نام دن کیشوت راهی جاده‌ها می‌شود. سوار بر یابویی لاغر و همراه سانچو پانزا، دهقانی پرحرف و اهل عمل، مسافرخانه‌ها را قلعه و آسیاب‌های بادی را غول می‌پندارد. لشکرکشی‌هایش به کتک و سوءتفاهم ختم می‌شود و مهترش چشم‌به‌راه جزیره‌ی وعده‌داده‌شده است. رمان فاصله‌ی میان آرمان‌ها و جهان را می‌کاود و آنچه را جنون یک مرد درباره‌ی ریشخندکنندگانش آشکار می‌کند. سروانتس مطایبه و دل‌مردگی را در روایتی در هم می‌آمیزد که شارحان خودش را می‌آفریند.