۱۹۸۴

در اقتدار جهانیِ اوشیانیا، وینستون اسمیت برای وزارت حقیقت گذشته را بازنویسی می‌کند، در حالی که برادر بزرگ هر صفحه و هر چهره را زیر نظر دارد. او دفتر خاطراتی آغاز می‌کند و سپس عاشق جولیا می‌شود — دو کاری که حزب آن‌ها را جرم می‌شمارد. رازشان آن‌ها را به سوی مقاومتی می‌کشاند که نمی‌توانند از صحتش مطمئن شوند، و به سوی بازجویی که آن‌ها را بهتر از خودشان می‌شناسد. اورول جهانی می‌سازد که در آن خودِ زبان چنان بازطراحی شده که دیگر برخی اندیشه‌ها شکل نمی‌گیرند. رمانی درباره‌ی نظارت، حافظه و آخرین آزادی — آزادیِ گفتنِ این‌که دو به‌علاوه‌ی دو می‌شود چهار.