در باب کوتاهی زندگی و گفتارهای دیگر

شش گفت‌وگوی سنکا که هر یک خطاب به یکی از نزدیکانش نوشته شده، اینجا یک مجموعه می‌سازند. نخستین آن‌ها می‌گوید زندگی کوتاه نیست، بلکه ما آن را هدر می‌دهیم و به همه چیز جز زیستن مشغولیم؛ دیگران از آرامش روح، زندگی خوش و فراغت اهل دانش می‌گویند. باقی به استواری فرزانه‌ای می‌پردازند که اهانت به او نمی‌رسد، و به پرسش از بدبختی‌ای که به نیکان می‌رسد. این متن‌ها کاربرد زمان، مهار شور و آنچه را که به راستی به ما بستگی دارد می‌کاوند. سنکا بیش از آنکه نظریه‌پرداز باشد، همچون رایزنی می‌نویسد، با عبارت‌هایی ساخته‌شده برای در خاطر ماندن.