Schoppenvrouw

Hermann, officier bij de genie, kijkt nacht na nacht toe bij het kaartspel van zijn kameraden zonder ooit zelf een kaart in te zetten. Hij hoort dat een oude gravin het geheim van drie winnende kaarten zou bezitten, dat ze lang geleden in Parijs verkreeg, en besluit het haar te ontfutselen. Om dicht bij haar te komen, doet hij alsof hij verliefd is op Lizaveta, een arm jong meisje dat de gravin in huis heeft genomen en dat haar gezelschap houdt, en op een nacht dringt hij het huis binnen. Het verhaal gaat over hebzucht, koele berekening en de rol van het toeval, die geen berekening kan verkleinen. Poesjkin houdt het evenwicht tussen karakterstudie en fantastisch verhaal, zonder ooit te zeggen welke van de twee de overhand krijgt.