Rozprawa o metodzie

Kartezjusz opowiada najpierw o swoim wykształceniu, o książkach, które porzucił, i o podróżach, które ukazały mu różnorodność ludzkich mniemań. Przedstawia następnie cztery prawidła kierowania myślą oraz moralność tymczasową, pozwalającą żyć, póki wątpi o wszystkim. Wątpienie metodyczne prowadzi go do jedynej pewności, która mu się opiera, myślę więc jestem, i z niej odbudowuje resztę. Dzieło bada poznanie, miejsce oczywistości i zasięg nauki opartej na rozumie, a nie na autorytecie. Napisał je po francusku, w formie osobistej opowieści, aby czytano je poza szkołami.