Listy z mojego młyna

Osiadły w opuszczonym prowansalskim młynie narrator śle paryskim czytelnikom historie tej krainy i jej mieszkańców. Przewijają się przez nie koza pana Seguina, proboszcz z Cucugnan, korsykańscy latarnicy i stara para zapomniana na wsi. Opowieści na przemian żartują, sięgają po legendę i podają krótkie sceny, w których całe życie mieści się na kilku stronach. Zbiór bada wiejską Prowansję, ginące w niej zawody i tęsknotę człowieka, który patrzy na nią z oddali. Daudet pisze prozą prostą i śpiewną, w której przez humor często przeziera melancholia.