Horla

Samotny w swoim normandzkim domu mężczyzna prowadzi dziennik dolegliwości, które prześladują go od chwili, gdy minął go brazylijski trójmasztowiec. Źle sypia, nocą wypija wodę z karafki i nie pamięta tego, a wreszcie utwierdza się w przekonaniu, że mieszka przy nim istota niewidzialna. Jego zapiski, z początku metodyczne, osuwają się w walkę z obecnością, której nie umie ani pokazać, ani nazwać. Tom gromadzi wokół tej opowieści inne nowele Maupassanta, w których strach i zwyczajne okrucieństwo drążą ciasne życia. Autor bada granicę między omamem a rzeczywistością, nigdy jej nie przesądzając.