Dama pikowa

Hermann, oficer wojsk inżynieryjnych, noc w noc przygląda się grze kolegów, nie stawiając nigdy ani jednej karty. Dowiaduje się, że stara hrabina ma podobno znać tajemnicę trzech wygrywających kart, poznaną niegdyś w Paryżu, i postanawia ją z niej wydrzeć. Aby się do niej zbliżyć, udaje miłość do Lizawiety, ubogiej dziewczyny, którą hrabina przygarnęła i która dotrzymuje jej towarzystwa, i pewnej nocy zakrada się do domu. Opowiadanie zgłębia chciwość, zimną kalkulację i ten udział przypadku, którego żadna kalkulacja nie zmniejszy. Puszkin utrzymuje równowagę między studium charakteru a opowieścią fantastyczną, nigdy nie rozstrzygając, która z nich przeważa.