Dvadeset četiri sata iz života jedne žene

U pansionu na Azurnoj obali, bekstvo gospođe Anrijet, koja je otišla s mladim Francuzom upoznatim dan ranije, deli sto stalnih gostiju. Pripovedač, jedini koji tu ženu brani, ubrzo prima poverenje gospođe C., Engleskinje od šezdeset sedam godina koja dvadeset godina čuva sećanje na jedan jedini dan. Udovica bez zanimanja, ona je jedne večeri u kazinu u Monte Karlu posmatrala ne lica igrača, nego njihove ruke. Ruke jednog vrlo mladog čoveka je zadržavaju, i ona odlučuje da se umeša. Pripovest istražuje iznenadnu strast, slučaj i deo života koji stane u dvadeset četiri sata.