Dudek Kvar Horoj el la Vivo de Virino

En pensiono de la Riviero, la forkuro de sinjorino Henriette, foririnta kun juna franco renkontita antaŭtage, dividas la tablon de la kutimuloj. La rakontanto, sola defendanta tiun virinon, ricevas baldaŭ la konfidencon de sinjorino C., sesdeksepjara anglino, kiu de dudek jaroj gardas la memoron de unu sola tago. Vidvino kaj senokupa, ŝi observis iun vesperon en la kazino de Monte-Karlo ne la vizaĝojn de la ludantoj, sed iliajn manojn. Tiuj de tre juna viro retenas ŝin, kaj ŝi decidas interveni. La rakonto esploras subitan pasion, hazardon kaj la parton de ekzisto, kiu tenas en dudek kvar horoj.